رود خاموش

با همه تلخی هایت و ناسازگاری هایت و بی رحمی هایت از ان روز تا اکنون من زنده ام هر چند بی رمق هر چند دل سرد هر چند نا امید اما هنوز نفس می کشم و به روزهای کودکی . که نه کودکی بود و جوانی . که نه جوانی بود و امروز . که نه امروز است و فردا هم که ... می خندم تلخ. من به تو اهای دنیا با این تن رنجور و دل زخمی هر صبح که چشمان م باز می شود نیشخند می زنم از سر ... نوشته شدهتوسطنیمادرساعت23:13|لینک | ...

ادامه مطلب