و تولد ...

با همه تلخی هایت

و ناسازگاری هایت

و بی رحمی هایت

از ان روز

تا اکنون

من زنده ام

هر چند بی رمق

هر چند دل سرد

هر چند نا امید

اما هنوز نفس می کشم

و به روزهای کودکی . که نه کودکی بود

و جوانی . که نه جوانی بود

و امروز . که نه امروز است

و فردا هم که ...

می خندم تلخ.

من به تو اهای دنیا

با این تن رنجور و دل زخمی

هر صبح که چشمان م باز می شود

نیشخند می زنم

از سر ...

نوشته شده توسط نیما در ساعت 23:13 | لینک |